بهمن کریمیان متولد 1333 در تهران از مدیران سابق لابراتوار تلویزیون ملی ایران و کارشناس ارشد امور فنی و دیجیتال است. به همین خاطر قصد داریم آینده لابراتوار را با ایشان مورد بررسی قرار دهیم که امیدواریم مورد توجه شما هنر دوستان قرار بگیرد.
جناب آقای کریمیان با توجه به دیجیتالی شدن فن آوری به ویژه در حوزه سینما تکلیف لابراتوار تلویزیون چه خواهد شد؟
اگر چه پیشرفتهای تکنولوژی با سرعت خیره کننده ای در حال رشد و تغییرات اساسی است و ورود به آن اجتناب ناپذیر است اما اقدام شتاب زده و عجولانه مسئولان سینمائی کشور می بایست متوجه مسئله دیگری نیز می بود تا از این رهگذر علاوه بر کسب دانش و مهارت های لازم و تربیت نیروهای انسانی کارآزموده در حوزه فرمتهای قابل قبول دنیای دیجیتال و مسلح شدن به تجهیزات ضروری آن به یکباره نظام اقتصاد خانواده بزرگ سینما با پشتوانه بیش از 60 سال سینمای افتخار آمیز و حضور کارشناسان و متخصصان برجسته آن دست خوش مشکلات و معضلات بوجود آمده نباشد. واقعیت امر این ست که اصل افراط و تفریط سایه شوم خود را از حول و حوش مدیریت های کلان دست بردار نیست.
شما ایده بهتری نسبت به این تصمیم گیری داشتید؟
می توانستیم هر دو فرمت آنالوگ و دیجیتال را دوشادوش هم مدیریت کنیم تا قبل از موفقیت در زمینه فعالیت های دیجیتالی از پشتوانه قابل قبول آنالوگ بهره کافی ببریم.
ولی مقتضیات روز ممکن است با این ایده مخالف باشد؟
مطلبم را تکمیل می کنم. به حوزه دیجیتال ورود کرده ایم اما با چه ابزار و چه دانشی! به خوبی پی به خطای دوستانمان در برپائی این افتخار خواهیم داشت ضمن آنکه در حال حاضر فقط در بخش لابراتوارهای فیلم دو لابراتوار بخش خصوصی با پیشینه 70 سال فعالیت به تعطیلی انجامید و کارکنان و متخصصانش خانه نشین شدند. به همین ترتیب در بخش های دیگر سینما این قاعده و قانون قابل تعمیم است. اما به هر حال لابراتوارهای فیلم وزارت ارشاد و سازمان صدا و سیما بواسطه وجود آرشیوی ارزشمند در حال فعالیت و جنب و جوش هستند. تبدیل این گنجینه های با ارزش ضرورت ادامه کار را برای این دولابراتوار میسر کرده است. لابراتوار سیما با دارا بودن فیلم اسکز و سیستمهای اصلاح رنگ پیشرفته و سیستمهای بازسازی مشغول این فعالیت می باشد و برنامه جدی در این زمینه دارد. اما برای ادامه کار لابراتوار ارشاد ضروریست تجهیزات لازم خریداری، نصب و آموزش داده شود. به هر حال وجود لابراتوارهای فیلم فعلا در ادامه آرشیو سازی لابراتوارها به فرمت دیجیتال ضروری و حتمی است.
آیا لابراتوار سیما نیز مانند وزارت ارشاد نسبت به احیای فیلم ها و سریالهای موجود در آرشیو خودش اقدام کرده است؟
لابراتوار فیلم سیما دارای یک آرشیو نگاتیو می باشد که محل نگهداری نسخه های منفی کلیه تولیدات سینمائی و سریالها برای یک دوره زمانی مشخص است. این نسخه ها هیچ گونه عملیات بازسازی و احیاء نیاز ندارند و پس از طی مدت زمان مورد استفاده به آرشیو مرکزی سازمان با تشریفات و تعاریف و کدبندیهای معینی ارسال می شوند. در آرشیو مرکزی سازمان که محل نگهداری تولیدات سازمان طی حدود 50 سال فعالیت در حوزه فیلم می باشد واحد ترمیم و بازسازی وجود دارد که فیلمهای نیازمند به بازنگری در این مسیر مورد توجه قرار گرفته و پس از انجام عملیات فنی و شستشو طی بسته بندی مناسب در فایلهای موجود آرشیو محافظت می شوند. آرشیو سازمان دارای مدیریت ویژه ای است که به دلیل اهمیت فیلمها و موضوعات آن و سوابق ارزشمندی که در بطن آن نهفته است از سازمان و چارت اداری و تشکیلاتی منظم و با اهمیت سود می جوید.
منظور من بیشتر در رابطه با احیای فیلم و اشاره به آرشیو وزارت ارشاد پیرامون تبدیل فیلمهای موجود به نسخه دیجیتالی بود؟
این اتفاق هنوز کاربردی و عملیاتی در حوزه وسیع و ادامه دار در لابراتوار وزارت ارشاد نیز به وقوع نپیوسته و در صدد انجام آن می باشند و تنها به تعداد اندکی تبدیل، قناعت گردیده است.
از چه سالی توجه بیشتری به این قضیه شد و ضرورت آن حس گردید؟
در سازمان صدا و سیما به خصوص از سالهای 1380 به بعد توجه ویژه ای به این امر معطوف شد.
رویکرد خاصی اهمیت این موضوع را درک نمود؟
نگاه مدیریت های قبلی به تبدیل آرشیو بعد از گسترش حوزه های ویدئویی نیز مورد توجه بود اما با تغییر رویکرد جریان آنالوگ به دیجیتال و توسعه فرمتهای ویدوئی ضرورت آرشیو سازی دیجیتالی محصولات آرشیوی موجب گردید که مدیریت وقت لابراتوار در سال 1388 نسبت به خرید یکدستگاه اسکنر از شرکت «آری» اقدام نماید تا علاوه بر انجام مسیر عملیات فنی پس از تولید سریالهای الف ویژه خود چون مختارنامه و کلاه پهلوی در فرمت ویدیوئی مناسب جهت پخش بتواند فیلمهای آرشیو خود را نیز در قالب (data) مناسب تبدیل و مورد استفاده در شرایط جدید پخش و اکران قرار دهد. از سوی دیگر مدیریت آرشیو سازمان در حوزه نگهداری و آرشیو سازی از مدرن ترین تجهیزات کنونی دنیا در این مسیر استفاده نموده و تجهیزات خود را به روز نموده است. یادمان باشد که تفاوت عمده و نگرش مدیریتی در سازمان صدا و سیما مبتنی بر ارتقاء سطح دانش و تجهیزاتی بوده و جنبه های سودآوری در قالب نگاه بخش خصوصی بر آن حاکم نبوده و نخواهد بود. ضمن اینکه اهمیت آثار موجود در آرشیو سازمان و حفظ و صیانت از آن مدیران سازمان را نسبت به تبدیل آنها از بستر لابراتوار خود حساس و با برنامه نموده است. لذا وجود لابراتوار آنالوگ در حال حاضر و فعالیت آن در این راستا می باشد.
